Marc Kuiper

In 1989 ben ik afgestudeerd als fysiotherapeut in Groningen en in 2000 als manueel therapeut aan het SOMT in Amersfoort.
Intussen werk ik 22 jaar als fysiotherapeut en heb verschillende ontwikkelingen binnen het vak meegemaakt, waarbij de kwaliteit van fysiotherapie en manuele therapie tot een steeds hoger nivo worden getild. Belangrijk voor de patiënt omdat deze gebruik zal kunnen maken van deze ontwikkelingen wat zal resulteren in betere behandelmethoden.

therapeuten marckuiper 2014

In de loop van de jaren heb ik mij ontwikkeld tot een allround “houdings-en bewegingsspecialist”. Ik ben vooral geïnteresseerd en geïntrigeerd door de vraag waarom mensen fysieke klachten ontwikkelen en waarom soms klachten onverklaarbaar lang blijven. Mijn visie hierop is vrij helder: we vragen steeds meer van ons lijf en voelen steeds minder signalen die aangeven dat er iets aan de hand is. Want iedereen is druk.

Herkenbaar toch?

Ik probeer mensen primair te leren bewust te worden wat ze doen met hun lichaam en hoe het lichaam daarop reageert. Vaak reageert het lichaam met pijn, om aan te geven dat het vastloopt in zʼn functie. Voor de pijn zijn verschillende behandelmethoden, zoals manuele therapie, triggerpointbehandeling en dryneedling.
Daarnaast probeer ik veel aandacht te schenken aan gerichte oefeningen die specifiek zijn voor de klachten waar iemand mee komt. Ik heb ook bewust gekozen geen grote oefenzaal met veel krachtelementen te gebruiken. Omdat ik van mening ben dat we al zoveel kracht gebruiken. Het komt mijns inziens meer neer op souplesse en het leren gebruiken van de goede spieren die onze houding moeten ondersteunen. Balans. Dat is voor mij een sleutelwoord. Vanuit balans kun je in principe alles met gedoseerde kracht doen. Maar wanneer die spieren ook nog kracht moeten zetten om een bepaalde houding of een repeterend balansmoment (zoals tijdens sporten of werk) te handhaven--dan komt het lichaam in de problemen (op den duur of acuut). Dan is de grens van de belastbaarheid overschreden en schrikken we dat we plotseling (pijn)klachten hebben. En we zijn verbaasd.

Vaak stel ik de vraag in de praktijk: “Wat heb je dan gedaan?”. Het antwoord wat ik echt het meeste hoor is: “Niks bijzonders”. En dat is het precies. Het lichaam heeft geen bijzonder harde prikkel meer nodig om te reageren. Die prikkels zijn al langer en vaker voorgevallen en dan is dát deel van het lichaam sneller geprikkeld. Dat is ook één van de redenen waarom klachten soms onnodig lang blijven bestaan. We houden er dan nét iets te weinig rekening mee, of weten niet precies hoe we dat moeten doen. Tijdelijk zal er dan wat aangepast moeten worden aan het bewegings/houdingsgedrag en een nieuwe, c.q. betere aan het lichaam te leren. En daar komt mijn taak: mensen bewust laten worden wat er gebeurt en waarom de klachten niet overgaan. En natuurlijk: wat we er aan kunnen doen. Het kan een keer voorkomen dat ik het zelf ook niet weet en (terug)verwijs naar de arts voor nader onderzoek.

Ikzelf ben een voorbeeld uit de praktijk:
Eén van mijn grootste hobbies is fietsen. Lekker hard, maar toch recreatief. Nu heb ik aan mijn beide polsen een zgn. Carpaal Tunnel Syndroom, rechts erger dan links. Wanneer er druk komt op mijn polsen (zoals bij het enigszins leunen op een wielren- of mountainbikestuur) krijg ik binnen 5 minuten tintelingen in mijn duim en 3 vingers. Helemaal doof. Tot pijnlijk doof toe. Heel vervelend. En het wordt steeds erger naarmate ik ouder word. Later ervaar ik er dan ook de naweeën van, namelijk: ik word dan ʻs nachts wakker van pijnlijke tintelingen omdat het gebied rond de pols ʻs nachts wat zwelt. Wakker worden van pijn is een indicatie dat de pijn behoorlijk sterk is. Maar ja, ik wil wel fietsen. In de loop van de jaren heb ik oplossingen gezocht en ik heb de fiets gevonden die daar aan kan voldoen: mijn ligfiets, een snelle lage racer: de Challenge Jester. Ik heb geen last van mijn polsen meer door het fietsen. En dat scheelt een hele hoop. Natuurlijk moet ik tijdens mijn dagelijkse bezigheden (bijvoorbeeld veel computerwerk en mobiliserende handelingen tijdens het werk) uitkijken--niet té lang achter elkaar. En op die manier houd ik het onder contrôle. Maar het steekt nauw. Ik heb mʼn hobby en mijn werk op mʼn tekortkomingen aangepast.
Naast fietsen duik ik heel graag in verre oorden, waarvan Indonesië op dit moment op nummer 1 staat. En dan met name in het gebied van Noord-Sulawesi met het kleine eilandje Lembeh. Daar speuren we op de bodem naar kleine visjes, garnaaltjes en andere gekke beesten. En daar probeer ik dan een mooie foto van te maken. Bijna een meditatieve bezigheid.

Voor mij staat persoonlijke aandacht en kwaliteit hoog in het vaandel. In onze praktijk kunt u rekenen op deze persoonlijke aandacht en kwaliteit. Ieder jaar doen we mee aan het landelijke kwaliteitsonderzoek van onze beroepsgroep, omdat we mee willen werken aan een verhoging van deze kwaliteit.

Ik ben in geschreven in het BIG-register onder nummer 59034254504, zodat u gewaarborgd bent van kwaliteit.